از روزی که عبدالرضا موزون به عنوان یک داور ایرانی اولین بازی دو تیم پرسپولیس واستقلال(تاج) را قضاوت کرد تا همین چند روز پیش که سعد کمیل شصتمین داربی دو تیم را قضاوت کرد دقیقا 10197 روز می گذرد.این سی و چهارمین بار بودکه یک داور خارجی بازی حساس دو تیم را قضاوت می کرد.که البته این موضوع در نوع خود در تاریخ فوتبال ما بی نظیر است.
به جرات می توان گفت در هیچ یک از کشورهای جهان حتی کشورهایی که نسبت به فوتبال ما در درجه بسیار پایین تری قرار دارند همچین رکوردی به جای نمانده است.اما در کشور ما که ادعای فوتبال حرفه ای می کنیم,در کشوری که کمک داورش سابقه قضاوت در فینال جام جهانی را دارد(محمد فنایی). در کشوری که کمک داور دیگرش در المپیک آتن قضاوت کرده (علی خسروی)و داورش به عنوان بهترین داور سال آسیا برگزیده می شود و کاندیدای حضور در جام جهانی آلمان می شود(مسعود مرادی),در بازی بزرگی که نقطه عطف مسابقات باشگاهی ما است و هزاران نفر در آن سوی مرزها چشم به این مسابقه دوخته اند همچنان استفاده از داور خارجی راه حل شماره یک به شمار می آید.واقعا چرا باید همیشه آسانترین راه را به عنوان بهترین راه انتخاب کرد؟ به واقع ما با این کار فقط خود را نزد FIFAو AFC بی اعتبار می کنیم. وقتی که داوران کشورمان را از عهده قضاوت یک دیدار باشگاهی ناتوان می بینیم چگونه انتظار داریم فیفا و کنفدراسیون آسیا از داوران ما حمایت کنند و قضاوت بازی های بزرگ را به آنها بسپارند؟اینکه چرا داوری ما پس از سالیان سال هنوز در جا می زندسئوالی است که ریشه ان را در این موضوع نهفته است.
حضور داوران خارجی در چند سال اخیر برای قضاوت داربی قرمز و آبی به اعتقاد بسیاری از کارشناسان لطمه بسیار بزرگی به اعتبار داوری ایران زده است.واعتبار داوران ما را در میادین بین المللی کاهش می دهد.
هر جا که لازم بوده از عملکرد داوران و مدیریت آن انتقاد کرده ایم اما آنجا که لازم بوده حمایت نیز کرده ایم .در این موضوع نیز عمیقا معتقدیم اگر شرایط برای داوران ایرانی فراهم شودبه خوبی می توانند این بازی را قضاوت کنند.به سخنان محسن ترکی در چند روز قبل از داربی توجه کنید.مسعود مرادی - باوجود انتقاداتی که از ایشان می کنیم- معتقدیم که بهترین گزینه برای قضاوت این بازی است.او می تواند خط بطلانی بکشد بر تمام پیش داورهای ماموران امنیتی و مردان سیاسی ما که معتقدند داربی با داور ایرانی به خشونت کشیده می شود.
به راستی چرا تا به حال هیچ یک از روئسای فدراسیون فوتبال و مسئولان کمیته داوران در گذشته و حال هرگز سعی نکردند مسئولان شورای تامین و نظامیان و سیاستمداران را مجاب کنندکه اگر آنها به وظیفه اصلی خود که همانا تامین نظم و امنیت ورزشگاه است عمل کنندداور ایرانی به قول محسن ترکی مثل آب خوردن داربی را قضاوت می کند. چرا هرگز نخواسته ایم ذهن تماشاگران را اماده پذیرش یک داور ایرانی برای قضاوت این دیدار کنیم.تا کی باید دیگران باید برای ما تصمیم بگیرند و تاکی افراد غیر مسئول با حیثیت و اعتبار داوری ما بازی کنند.
براستی قضاوت سعد کمیل چه بار مثبتی برای داوری ما داشت؟ قضاوت ایشان دارای کدام نکته آموزشی بود مگر اینکه هر جا اشتباهی داشت با عنوان ((مدیریت)) سعی شد سرپوشی بر اشتباهات ایشان گذاشته شود.هر چند بر توانمندی های ایشان شکی نیست.اما معتقدیم اگر قرار بر قضاوت آقای کمیل بود در ایران بهتر از ایشان فراوان داریم.
((داوری داربی)) مساله ای است که ما سالهاچشم خود را روی آن بسته ایم .داوری ما چگونه به اینجا رسید که یک کویتی به تمام سرمایه های داوری ایران بیارزد؟ این موضوع فقط به سرخوردگی داوران ما می انجامد.
بالاخره این مشکلات حاکم بر جامعه فوتبال و کمیته داوران کی و به چه طریقی برطرف شود خود داوران هم به کلی نسبت به آن ناامیدو مایوس هستند.کسی چه می داندشاید این روند تا سالیان سال ادامه داشته باشد. قصه ای که می تواند داستان بی پایان باشد.

دو هفته قبل بازی حساس صبا باطری و سایپا را مسعود مرادی قضاوت کرد . در آن بازی مسئولان تیم سایپا از نحوه قضاوت آقای مرادی گله مند بودند . معتقد بودند که حق انها از جانب اقای مرادی ضایع شده . با خود گفتیم این یکی هم مانند بقیه است و می خواهند مانند دیگر تیم ها باخت خود را توجیه کنند و چه کسی دم دست تر از داور . اما در برنامه نود همان هفته به اشتباه خود پی بردیم و حق را به مسئولان سایپا دادیم . جناب آقای مرادی در همان بیست دقیقه اول محمد نوازی را به استباه با کارت قرمز از زمین بیرون کرد ( محمد فنایی کارشناس داوری مهمان برنامه نود هم معتقد بودند که حرکت نوازی فقط یک کارت زرد جریمه اش می باشد.)
سایپا از ان دقیقه به بعد ده نفره به بازی ادامه داد. اما شاهکارهای جناب مرادی به اینجا ختم نشد ایشان از یک ضربه پنالتی اشکار به سود سایپا خودداری کردند. (صحنه ای که بختیاری زاده آشکارا پیراهن بازیکن سایپا را در محوطه جریمه کشید و مانع حرکت او شد.)در این صحنه نیز آقای فنایی معتقد به پنالتی بودند.
اما اوج هنر مسعود مرادی بهترین داور ایران و کاندیدای قضاوت در جام جهانثی انجا بود که علی دایی با خطای اشکار بر روی دروازه بان سایپا گل پیروزی بخش تیمش را وارد دروازه این تیم کرد و آقای مرادی در میان تعجب همگان گل را قبول کرد. تا سیایپا علنا" و آشکارا از ناحیه داوری ضربه بخورد.
اما وقتی هفته بعد مسعود مرادی را در صحنه تلویزیون مشاهده کردیم که قاضی بازی پاس و فولاد خوزستان بود باز هم دسته گلهای به آب داده کمیته داوران رامشاهده کردیم . در هر کجای دنیا  اگر یک داور در یک بازی اشتباهات فوق را انجام دهد حداقل چار هفته  محروم می  شود.اما قاضی القضات کشور ما هر کاری که دلش خواست انجام می دهد و کسی هم نیست تا از او بازخواست کند. مردم هم که در نظر ایشان هیچ جایگاهی ندارند. فکر نکنید با این کار مثلا" به مسود مرادی لطف کرده اید نه .شما بزرگترین خیانت را هم در حق مرادی و داوران کشور و مردم ایران انجام داده اید. چرا خداداد افشاریان فقط بخاطر اینکه یک گل صحیح استقلال را مردود اعلام کرد چهار هفته محروم کردید؟ چرا محسن قهرمانی را در هفته اول مسابقات در بازی پرسپولیس و فجرسپاسی به ناحق چهار هفته محروم کردید؟ اما نوبت که به آقای مرادی رسید چشمتان را روی هم گذاشتید.
ما نمیگوییم آنها را محروم نکنید .میگوییم همه را به یک چشم ببینید با همه داوران مثل هم برخورد کنید. ظاهرا" شما انسان متدینی هستید پس حتما داستان حضرت امیر و برادرش عقیل را شنیده اید ما که انتظار نداریم شما عین حضرت علی (ع) برخورد کنید ولی حداقل ذره ای انصاف داشته باشید .
چند هفته قبل در لیگ کالچیو بازی برگشت و حساس داربی میلان (آث میلان و اینتر میلان ) را یکی از بهترین داوران ایتالیا قضاوت کرد .دومنیکو مسینا .ایشان در ان بازی برای هرکدام از دو تیم دو بار اعلام پنالتی کرد که هیچ کدام پنالتی نبود . کمیته داوران ایتالیا اقای دومنیکو مسینا را چهار هفته محروم کرد. آیا آنها هم باید مثل شما می گفتند چون ایشان از بهترین داوران ما است پس محرومش نکنیم ؟
تا کی باید کارهای بزرگ را به دست انسانهای کوچک بدهیم ؟