با پايان يافتن دور مقدماتي جام ملتهاي آسيا و بازگشت مسعود مرادي – نماينده داوري ايران – و يا به عبارتي ديگر اخراج محترمانه ايشان از جام برگ فصلي ديگر بر كتاب قطور ناكامي هاي مسعود مرادي افزوده شد تا همچنان علاقه مندان به داوري در ايران حضور يك داور ايراني در جمع بهترين هاي آسيا را به فراموشي بسپارند.

و ما روزهايي را به ياد مي آوريم كه مسعود مرادي هرگز نخواست اشتباهات فاحش داوري اش را در ليگ برتر ايران بپذيرد و هرگاه با بهانه هايي واهي سعي كرد بر اشتباهات اظهر من الشمسش سرپوش بگذارد.

متاسفانه آقاي مرادي مانند كبك سرش را زير برف كرد و هيچگاه نپذيرفت كه مردم خود بهترين قاضي هستند. او حتي كارشناسان داوري را افرادي ناآگاه خواند كه چهل سال از داوري جهان عقب هستند . در حالي كه همان عقب ماندگان بارها و بارها اشتباهات او را گوشزد كردند اما جناب قاضي القضات هر بار اشتباهات مسلم داوري خود را شيوه نوين داوري خواند و هيچگاه قبول نكرد كه او هم اشتباه مي كند. تا اينكه...

تا اين كه جام ملت هاي آسيا از راه رسيد و آقاي مسعود مرادي با كوله باري از تجربه چندين ساله راهي اين مسابقات شد.

بدون شك او هنگامي بر روي صندلي هواپيما در كنار رضا سخندان نشسته بود در روياهايش فينال جام ملت ها را تصور مي كرد كه او سوتش را به صدا در خواهد آورد. اما افسوس كه اين ها فقط تصورات خيالي كسي بود كه فكر مي كرد هنوز بهترين داور آسيا است . اما افسوس كه اينچنين نبود. افسوس كه ميان رويا و واقعيت گاهي فرسنگ ها فاصله است.

بهترين داور ايران بعد دو قضاوت در جام ملت هاي آسيا به ايران بازگردانده شد، چون با قضاوت بسيار ضعيف خود در بازي قطر با امارات مسئولان كميته داوران آسيا را به كلي از خود نا اميد كرد.

جناب آقاي مرادي به راستي اين بود آن قضاوت نويني كه از آن دم مي زديد؟ شايد كميته داوران آسيا نيز چهل ، پنجاه، يا شايد هم يك قرن از داوري نوين جهان عقب هستند.

هر كس كه باد بكارد طوفان درو مي كند . آقاي مرادي اين نتيجه عدم پذيرش اشتباهاتتان در مسابقات ليگ برتر است . شما هيچ وقت نخواستيد بپذيريد كه شما هم اشتباه مي كنيد. ولي متاسفانه هر بار به لطاتيف الحيل سعي بر سرپوش گذاشتن بر قضاوت هاي ضعيف خود داشتيد. شما كار را به جايي رسانديد كه اكر بخواهيم از يك قضاوت خوب شما نام ببريم بايد به ذهن مان فشار بياوريم و به آرشيومان مراجعه كنيم. اما قضاوت هاي ضعيف شما جلوي چشممان رژه مي روند و هيچ احتياجي به فكر كردن نيست. چرا بايد اينگونه باشد؟

افسوس ما براي رضا سخندان است كه بايد چوب اشتباهات شما را بخورد. كمك داوري كه در سه بازي كه پرچم زد فوق العاده كار كرد و بدون شك مي توانست لياقت و شايستگي هاي خود را در آسيا بيش از اين نشان دهد اما حيف كه آتشي كه شما روشن كرديد تر و خشك را با هم سوزاند.

بازي صبا باطري و استقلال را در ليگ گذشته به ياد بياوريد در آن بازي آقاي مرادي خطاي مسلم انصاريان بر روي دروازه بان صبا را خطا تشخيص نداد و گل مردود استقلال را صحيح دانست و اكنون در جام ملت ها گل سالم قطري ها را خطا تشخيص مي دهد و با اشتباهات خود آن ها را روانه خانه مي كند. و اينگونه شيوه هاي نوين داوري را به همه مي آموزد.

با مصدوميت شمس المائدين و عدم حضور سوبخدين محمد- داور مالزيايي – و بازنشسته شدم تورو كاميكاواي ژاپني اين بهترين فرصت طلايي براي مسعود مرادي بود كه با قضاوت هاي خوب خود يك بار ديگر خود را در سطح اول داوري آسيا حفظ كند. اما او بهترين فرصت طلايي را از دست داد تا همچنان بر اين باور باشيم كه ما استاد فرصت سوزي هستيم.

و اكنون اين مارك الكساندر شيلد استراليايي است كه همچنان بخت نخست قضاوت بازي فينال خواهد بود.

اكنون آقاي مرادي بايد در منزل و از صفحه تلويزيون نظاره گر قضاوت همكارانش باشد و اين افسوس ما را صد چندان مي كند. چرا بايد اينگونه باشد؟ اين سئوالي كه نه من و نه شما بايد به آن پاسخ بدهيم.

اكنون آقاي مرادي در تنهايي مي تواند با خود خلوت كند و تمام گذشته خود را مانند يك فيلم سينمايي به ياد بياورد با تصحيح اشتباهات خود سعي كند دوباره برخيزد.

او بايد بخواهد... بي صبرانه منتظر شروع ليگ خواهيم ماند.   

مقالات و نقد داوري فوتبال/ پارس فوتبال دات كام